شبکه ی آموزش!!! از شما بعیده
بعد از اینکه شاغل شدم چون باز با بچه ها سرو کار داشتم توجهم روی این برنامه ها بیشتر شد. حالا بیشتر دقیق شدم روی این برنامه های به اصطلاح کودک.
با توجه به همه بررسی هایی که من کردم. هیچ کدوم از برنامه هایی رو که دست اند کاران محترم صدا وسیما برنامه ی کودک مینامند مناسب کودک نمیبینم به هیچ عنوان!!
یعنی این برنامه ها با این مجری های مسخرشون فقط بد آموزی دارند برای بچه ها.یا بعضی از مجری ها هم که خوبن یه چیزایی میگن که اصلا به درد بچه نمیخوره .
حالا این بچه که من میگم هم خودش نیاز به تفسیر داره. همینجوری میان میگن "برنامه ی کودک و نوجوان" تو برنامه شون هم از نوزاد تا نوجوان 13 14 ساله حضور به هم میرسانندو با هم فریاد میکشند هووووووووووورررررررررراااااااااا (یعنی ما الان خیلی شادیم خیلی هم داره بهمون خوش میگذره)
یکی از شاهکار هاشونم که تبلیغ مواد خوراکی تو برنامه هاشونه.اونم چی ماکارونی! "بعله ماکارونی خیلی مقویه بچه ها!" نه من میخوام بدونم ماکارونی کجاش مقویه؟؟؟فقط نشاسته اس.
موقعی که ما دبستان میرفتیم یه 5 6 سالی از جنگ میگذشت. مدرسه ی من با اینکه یه مدرسه ی نمونه مردمی بود تو بالا شهر تهران بازم ما اجازه نداشتیم به جز نون و پنیر یا میوه های ساده چیز دیگه ای ببریم واسه تغذیه . یعنی اگه یه خوراکی یه ذره قیافه یا بو داشت کلا ممنوع بود. چرا؟؟ برای اینکه نکنه یه وقتی یه بچه ای اونو ببینه ودلش بخواد ونتونه بخره.
حالا میان همینجوری تبلیغ خوراکی میکنن و جلوی بچه ها (با عرض معذرت فراوووووووووون) کوفت میکنن.
نمیگن شاید یه بچه ای دلش بخواد و نتونه بخره.یا اصلا دلش بخواد وبتونه بخره ولی اون لحظه نتونه ماکارونی بخوره وکلی دهنش آب بیافته!
تو کل این کانال ها وبرنامه ها، تنها برنامه ای که مورد قبول من بود "گل آموز" برنامه ی کانال آموزش بود که با اینکه برای سن دبستان و نونهالی بچه هاست ولی به نظر من حتی اگه یه بچه ی دو سه ساله بشینه این برنامه رو نگاه کنه اصلا ایرادی نداره بلکه جذب آهنگ ها و رنگارنگی تصویر میشه و براش جذابه. مخصوصا با تغییر جدیدی که تو برنامه داده بودند و بعضی روزا چند تا پسر مجری بودند و بعضی روزا چند تا دختر.
خداییش مجری ها هم نسبت به بقیه خیلی خوبند. یکی از این مجری ها "عمو مهرداد" هستش که برای اولین بار تو برنامه ی "چرا" همون عروسک بامزه ودوست داشتنی شبکه پنج دیدمش. از همون اول دوستش داشتم. خلاقیتش تو بازی با بچه ها و رفتارش با بچه ها عالیه و کاملا مشخصه که این کار رو باعشق داره انجام میده.
امروز داشتم برنامه رو نگاه میکردم، مجری دختر ها بودند و مثلا سر خود برای سفر های خارجی وداخلی برنامه ریزی کرده بودند. بعد عمو مهرداد اومد کلی با دختر ها صحبت کرد که آخه این راهش نیست و اصلا چه معنی داره که بچه برای مسافرت برنامه ریزی کنه و اگرهم میخواد کاری بکنه باید با بزرگترش مشورت کنه و .....
دختر ها هم شروع کردن به گریه و زاری که ما مسافرت میخوایم. و من با یه لبخند مضحک روی لبم منتظر بودم که عمو مهرداد یه جورایی به این دختر ها بفهمونه که نباید کارشون رو با گریه و لجبازی جلو ببرن که در کمال تعجب دیدم تسلیم خواسته ی اونا شد!!
یعنی آموزش ضمنی به کودکان که هروقت هر چیز بر خلاف میلتون نبود اینقدر گریه کنید و جیغ بکشید وقهر کنید تا پدر مادرتون کوتاه بیان(نه که خود بچه ها بلد نیستند اینا هم راهکار یادشون میدن)
نکته1: سعی کنید نذارید بچه تا سن 1 و نیم ،دو سالگی تلویزیون ببینن خدای نکرده چشمشون ضعیف میشه.یه جایی هم در مورد تاثیراتش روی مغز خوندم اما خیلی منبع موثق و مطمئنی نبود.
نکته 2: من اگه یه روز این عمو مهرداد رو ببنیم اول براش بای بای میکنم و بعد با هیجان میگم سلللللللللللااااااام عمو مهرداد(با این قد و هیکل و سن) بعد میگم لطفا کار اون روزت دیگه تکرار نشه.
بعدا نوشت بی ربط:من اون دسته گل زیبای کنار صفحه رو تقدیم کرده بودم به همه ی دوستان اما نمیدونم کی به خودش گرفته ور داشته دسته گل نازنین من رو با خودش برده!مشکل منه یا شما هم دیگه اثری از دسته گل نمیبینین؟؟